(Kandungan berikut tidak sesuai untuk penonton di bawah 15 tahun.)
(Budi bicara penonton dinasihatkan.)
Kami dengar drama baru awak akan ditayangkan di luar negara.
Ia belum diputuskan lagi.
Kami sedang berbincang beberapa isu kontrak.
Jadi adakah awak akan lepaskan lakonan drama itu?
Saya akan cari jalan yang terbaik...
untuk berlakon drama dan bersiaran untuk radio.
Adakah awak kata awak akan teruskan siaran radio itu?
Ya, saya bercadang untuk teruskannya.
Kami takkan terima soalan lagi. Beri laluan.
Sepatutnya awak berterus terang sahaja.
Pernahkah saya tarik kata-kata saya?
Saya sudah kata akan lakukan siaran radio, jadi saya akan lakukan.
Awak mahu saya berehat, jadi saya pergi.
Sejak saya setuju untuk baca skrip awak,
saya tidak pernah berjumpa dengan pasukan perancangan saya.
Betul itu.
Oh Tuhan. Biar betul.
Saya jadi seperti orang hilang akal,
cuba untuk menyukai radio sama seperti awak,
tapi orang yang saya suka tidak percayakan saya.
Maksud saya,
bukankah awak akan peluk saya bersama dunia awak?
Sebab itu saya ikut awak begini...
Maaf.
Hei. Mari sini sebentar.
Hei. Sebentar.
Apa yang awak...
lakukan pada saya?
Lupakannya. Mesti saya sudah hilang akal.
Hei, awak mahu ke mana?
Saya rasa saya patut pergi.
Ia sudah lewat dan saya rindukan ibu saya...
dan saya sangat mengantuk.
Baiklah.
Jadi awak patut pergi.
Soo Ho. Awak juga salah.
Apa maksud awak?
Awak kata kita satu pasukan. Apa itu satu pasukan?
Awak patut berkongsi suka dan duka bersama.
Jadi kenapa awak tidak percayakan saya?
Ia bukan begitu.
Siapa kata saya tidak percayakan awak?
Saya percaya pada awak.
Bukannya saya tidak percayakan awak.
(Episod 11) Saya juga rasa ia aneh.
Bila DJ pergi bersembunyi, saya rasa kecewa dan marah...
kerana saya perlu pergi merata tempat untuk mencari mereka.
Tapi dengan awak...
Kenapa dengan saya?
Saya rasa takut...
dan cemas bila berjumpa awak.
Kenapa awak terus tanya saya begini?
Kita sudah berada di depan rumah saya selama dua jam.
Jadi?
Teruskan bercakap.
Kenapa awak takut untuk berjumpa saya?
Kerana...
Jika ini benar, mungkin saya akan tersakiti.
Kerana ia awak, Soo Ho.
Apa-apa pun, itulah sebabnya.
Jangan kecewa, okey?
Saya pergi dahulu.
Betul. Beri kunci awak pada saya.
Saya mahu cari hadiah awak.
Soo Ho tidak berhenti di radio.
Dia sedang bekerjasama dengan pasukan drama...
untuk mengatur jadual.
Benarkah?
Saya datang untuk beritahu yang kita salah anggap pada dia.
Bukankah Soo Ho lebih comel dari yang kta bayangkan?
Saya rasa dia ikhlas dalam membuat rancangan itu.
Betul, nampaknya saya buat silap besar.
Bagaimana saya mahu minta maaf pada dia?
Tidak perlu.
Semua orang pernah tersilap.
Betul itu.
(Ji Soo Ho)
Adakah awak datang...
untuk bercakap tentang dia atau radio?
Jangan berdiri sahaja di situ dan jawab panggilannya.
Oh Tuhan.
Song Geu Rim.
Kenapa dengan awak kebelakangan ini?
Adakah kali ini kerana bibir pula?
Hei.
Awak benar-benar sudah hilang akal, bukan?
(Ji Soo Ho)
Kenapa dia terus hubungi saya?
Awak mahu tanya saya tentang ciuman itu, bukan?
Saya faham.
Saya tahu saya sudah mencium awak, jadi apa yang awak mahukan?
Saya tidak mahu apa-apa.
Saya hubungi hanya untuk ucap selamat malam.
Baiklah.
Komen Ji Soo Ho semasa sidang media semalam...
memberi kesan yang buruk pada syarikat penerbitan kita.
- Saya minta maaf, tapi... - Kesan apa?
Kami sudah periksa data hari ini.
Terima kasih atas kata-kata Ji Soo Ho,
drama itu banyak dicari,
sementara orang ramai menunjukkan rasa minat yang tinggi.
Kita akan teruskan dengan kontrak.
Kontrak itu sudah dipersetujui...
dan kami tidak boleh ubah jadual di luar negara.
Saya juga boleh buat perkara mengikut kontrak.
Saya akan bayar sahaja dendanya.
Saya juga akan bayar 20 kali ganda bayaran yang saya sudah terima.
Bagaimanapun, jika saya bantah projek ini,
semua dana yang awak terima...
termasuk persetujuan hak cipta antarabangsa...
akan dibatalkan. Saya percaya...
awak akan lebih tertekan dengan kewangan daripada saya.
Jika awak terima dana disebabkan nama saya,
bawa usul yang bersesuaian dengan saya...
dan benarkan saya untuk fokus.
Kita akan adakan mesyuarat secara mendalam...
selepas awak ada rancangan bertulis.
Bagaimana awak mahu bekerja untuk kedua-dua drama dan radio?
Itu mustahil.
Saya akan cuba buat ia boleh berlaku.
Mulai sekarang, saya akan uruskan jadual saya sendiri.
Awak tidak boleh buat begitu.
Kami ditimpa masalah kerana awak.
Tidak.
Saya tidak buat masalah ini.
Ia kerana saya tidak pernah buat apa-apa sebelum ini.
Adakah awak kata yang awak okey dengan gambar bersama Song Geu Rim?
Apa yang tidak kena dengan bergambar...
bersama seseorang yang saya suka?
Jangan cuba tunjukkan rasa risau terhadap saya.
Helo, saya Nam Joo Ha.
Kita tidak sepatutnya berpaling pada Hiburan JH.
Sama ada ia rancangan tv atau drama,
kita tidak boleh buat apa-apa...
tanpa bintang mereka.
Ia bukan kerosakan besar...
kepada rancangan radio itu tanpa Ji Soo Ho, bukan?
Betul.
Bawa sahaja dia keluar sebelum perkara jadi buruk untuk kita semua.
Tapi tuan,
pendengar kita semakin banyak...
kerana Soo Ho.
- Juga, suasana... - Encik Kang.
Memecahkan pasukan awak adalah penyelesaian terbaik.
KBC tidak boleh jatuh kerana satu rancangan radio.
(Ji Soo Ho)
Dia hubungi saya begitu banyak kali.
Gigih betul.
Kadangkala, saya tidak sedar yang dia seorang bintang terkenal.
Ya.
Ji Soo Ho.
Bagaimana awak dapat nombor saya?
Saya minta Cik Song untuk nombor awak...
ketika dengar berita terkini mengenai awak.
Saya fikir awak takkan beri pada saya sendiri.
Apa dia?
Sebagai permulaan saya akan minta maaf.
Itu tidak cukup.
Saya sudah beritahu awak. Saya mahu ia dibuat dengan betul.
Betul.
Saya mahukan permohonan maaf yang betul.
Jadi, adakah awak akan datang ke stesen radio?
Tidak, datang ke rumah saya...
dengan Song Geu Rim.
Hei, Song Geu Rim.
Kita perlu lawat DJ kita di rumah dia.
Adakah pasukan awak...
ada bahan yang cukup untuk buat rancangan harian?
Boleh awak buat rancangan harian dengan Kim Dong Ju?
Sudah tentu!
Kami sememangnya rancangan harian.
Ia sangat mudah.
Adakah pasukan Lee Gang benar-benar dibubarkan?
Tapi,
adakah Hiburan JH hanya keluarkan Ji Soo Ho?
Atau adakah mereka singkirkan seluruh pasukan?
Adakah pasukan Lee Gang pergi untuk selama-lamanya?
Kenapa ia kelihatan seperti awak sedang menikmati ini?
Saya sakit kepala disebabkannya.
Itu adalah...
Ke mana Gang dan pasukan dia pergi?
"Awak kata awak takkan lakukannya."
"Awak kata awak akan bincang dengan saya dahulu."
"Tidakkah awak tahu awak mahu pergi mana?"
Ini adalah perkara-perkara...
yang saya mahu terima permohonan maaf.
Saya minta maaf.
Saya menyinggung awak...
bila saya tidak tahu apa yang sebenarnya berlaku.
Paling penting, awak sangat biadab pada saya.
Saya mahu dimohon maaf untuk itu.
Kenapa awak cakap seperti itu?
Awak bukan abang saya.
Saya mahu memohon maaf untuk itu juga.
Seterusnya.
"Saya tidak sepatutnya percayakan awak dengan radio."
"Awak orang tidak guna yang tidak dapat tepati janji."
Dalam hal...
"Bukan hanya dalam drama awak ikut skrip."
"Kehidupan awak mengikut skrip," itu apa yang saya kata.
Adakah awak tahu tentang kehidupan saya begitu baik?
Saya datang ke sini untuk memohon maaf kerana...
saya kata perkara-perkara itu tanpa memahami awak.
Saya juga mahu memohon maaf sekali lagi.
Encik Lee dan Cik Song.
Ia agak memalukan untuk katakan ini sendiri,
tapi saya Ji Soo Ho.
Ya.
Kami tahu dengan baik...
yang awak adalah Ji Soo Ho.
Bila saya bersetuju untuk jadi DJ radio,
saya terpaksa lepaskan banyak benda.
Saya pasti awak tahu.
Saya juga tahu yang awak memperoleh...
dan banyak belajar dari itu juga.
Saya seperti personaliti kedua dia. Saya ikut setiap langkah dia.
Saya mungkin lebih dekat dengan dia dari Cik Song...
Adakah awak akan bawa kami melawat tempat ini?
Perlukah saya buat begitu? Ia terbuka.
Mari lihat bilik awak juga.
Adakah awak tidak siuman?
Adakah saya patut dipanggil tidak siuman?
Mood dia tidak baik. Jangan sakitkan hati dia.
- Terima kasih untuk makanan. - Nikmati.
- Kenapa awak tidak makan? - Silakan makan.
Baiklah.
Semua orang, masuklah. Selamat datang ke rumah saya.
Apa itu?
Kenapa dengan awak ini?
Kenapa awak tidak jawab panggilan?
Perlukah saya jemput orang tidak siuman itu...
untuk lihat muka awak?
Adakah awak panggil dia supaya awak dapat lihat saya?
Ya. Awak tidak mahu jawab panggilan saya.
Awak akan cuba tinggal di rumah saya pada kadar ini.
Adakah awak fikir saya tidak boleh buat begitu?
Yang lain akan salah faham.
Mari pergi.
Lebih daripada itu,
lebih baik awak beritahu saya kenapa awak abaikan saya.
Kadangkala orang terlepas panggilan, awak tahu?
Kenapa awak begitu obses dengan telefon?
Saya bukannya obses dengan telefon.
Ia adalah awak.
Jika awak terus abaikan panggilan saya,
saya perlu ulang apa yang berlaku hari ini.
Jadi, jawab sahaja.
Tolonglah.
Betul.
Apa berlaku dengan jemputan saya ke bilik siaran?
Keadaan sudah jadi sedikit sibuk.
Saya rasa kami akan dapat jemput awak tidak lama lagi.
Jika Tuhan izinkan.
Betul.
Saya sangat hairan tentang sesuatu.
Kenapa awak ambil Soo Ho sebagai DJ awak?
Saya sangat hairan tentang sesuatu juga.
Apa yang berlaku kepada dia pada tahun 2006?
(Pelajar mati dari kemalangan kereta di depan KBC)
Saya ingat ia satu gurauan, tapi sesuatu telah berlaku.
Kita terima ini untuk beberapa hari.
(Ji Soo Ho adalah pembunuh.)
Kami asyik dapat poskad yang tidak masuk akal.
(Ji Soo Ho adalah pembunuh.)
(Radio Romantik Ji Soo Ho)
Awak simpan semua ini?
Kenapa bintang terkenal mahu simpan benda sebegini?
Awak begitu pelik.
Ji Soo Ho, keluar ke sini!
Bagaimana awak boleh buat begini?
Saya dengar awak tidak mahu buat drama itu.
Adakah ia ganggu awak bila saya dapat sedikit perhatian?
Itu sahaja yang saya perlu, jadi kenapa awak tidak mahu buat?
Kenapa awak buat kecoh di rumah saya?
Siapa bukakan pintu untuk awak?
Dia datang ke rumah awak sekarang?
Awak sudah hilang akal disebabkan beberapa penulis?
Jin Tae Ri.
Lebih baik awak pergi.
- Saya tiada apa-apa mahu cakap... - Song Geu Rim.
Awak tahu berapa ramai orang yang awak sudah musnahkan?
Soo Ho jadi hilang akal disebabkan radio yang remeh.
Sekarang, dia takkan buat drama dengan saya.
Saya minta maaf, "radio remeh"?
- Maafkan saya. - Jangan libatkan dia.
Cakap dengan saya sahaja.
Mari pergi, Geu Rim.
Kita akan beri mereka ruang.
Jin Tae Ri,
- saya tiada sebab untuk... - Saya cakap, cepat!
Jangan terlibat dalam hal yang tidak berguna.
Mereka buat penggambaran drama apa?
Kenapa awak marah, Encik Lee?
Jangan biar orang maki awak.
- Ya, Encik Kang. - Di manakah awak berada?
Saya dalam perjalanan ke stesen.
- Tentang rancangan esok... - Kami sedang bersedia untuknya.
Tidak, tidak perlu.
Rancangan itu akan dibatalkan seketika.
Maaf?
Saya cakap, berhenti.
Berhenti apa? Saya belum mula lagi.
Keluarga awak lucu.
Saya belum mula apa-apa, tapi awak suruh saya berhenti.
Berhenti apa?
Saya akan berlakon watak pelakon utama dengan awak.
Tidak kira apa dan atau bagaimana, saya perlu buat ia.
Kenapa ia perlu jadi saya?
Kerana awak Ji Soo Ho.
Jin Tae Ri lebih sesuai dengan awak dari Song Geu Rim.
(Pengurus Stesen)
Apa maksud awak ia dibatalkan?
Awak suka rating, bukan?
Kita tidak pernah kalah kepada pesaing kita.
Pada pendapat saya,
kita cuba bersungguh-sungguh untuk buat rancangan radio yang baik.
- Beritahu saya masalah... - Ji Soo Ho.
Dia masalahnya.
Ia adalah arahan dari atas. Saya tiada kuasa.
Hiburan JH minta bawa dia keluar...
dan buat perjanjian dengan KBC...
Apa ini?
Saya mahu ikut juga.
Awak mahu jumpa Cik Nam, betul?
Saya buat perjanjian dengan dia,
dan saya penulis rancangan ini.
Saya ada hak untuk ikut, betul?
Pakai tali pinggang keledar awak.
Hiburan JH ada...
banyak acara amal setiap tahun.
Acara tahun ini jadi isu lagi.
Oh, begitu.
Hiburan JH...
lebih fokus pada komuniti berbanding individu.
Kami mendahului dalam lihat itu di sekeliling kita.
Itu kata-kata yang bagus untuk mengetuai syarikat.
Kenapa dia tidak jawab telefon?
Nombor yang awak dail...
Saya bawa Tae Ri pulang,
tapi dia akan jadi begini sementara waktu.
- Apa awak akan buat? - Apa saya boleh buat?
Awak tidak apa-apa dengan tinggalkan dia begitu?
Saya tidak tahu.
Saya akan fokus pada rancangan radio.
Rundingan dengan drama penting.
Awak akan bantu saya?
Saya akan jadualkan mesyuarat dengan pasukan drama.
Awak perlukan skrip untuk mesyuarat?
Jadi, apa rancangan awak?
Awak akan lakukan drama itu?
Ya.
Saya akan cuba lakukan...
drama dan radio. Ikut cara saya.
Malangnya, saya hanya ada masa 10 minit.
Kita boleh selesai dalam masa seminit...
jika awak ada kebolehan untuk berkomunikasi dengan baik.
Kenapa awak perlu tarik Soo Ho keluar dari radio?
Ia tidak hasilkan apa-apa duit.
Itu cukup bagus untuk awak?
Jika dia ada nilai perniagaan sebanyak itu...
bagi awak untuk tarik dia keluar dari rancangan radio,
jadi kami mungkin tidak boleh buat apa-apa.
- Kami faham. - Kelihatan seperti...
awak boleh berkomunikasi dengan baik.
Saya gembira.
Bagaimanapun,
jika Soo Ho cakap dia akan tinggalkan JH...
dan terus lakukan rancangan radio kami...
Kami akan lindungi DJ kami tidak kira apa sahaja jika itu berlaku.
Jika itu tidak mustahil, tidak kira apa sahaja, buat begitu.
Encik Lee.
Sebentar.
Cik Nam.
Saya tiada apa-apa untuk dikatakan dengan awak lagi.
Saya pasti Soo Ho adalah bintang...
dan aset...
yang awak perlukan,
tapi kepada pendengar kami, dia adalah DJ, kawan dan...
keluarga kami yang berharga.
Soo Ho sangat berharga...
kepada pasukan radio kami juga.
Bukan kerana dia bawa masuk duit.
Dia sendiri...
yang berharga.
Saya mahu beritahu awak itu.
Kim Dong Ju. Itu akan jadi bagus.
Jika kita bekerja dengan juruhebah sebenar,
rancangan kita akan jadi rancangan berkualiti tinggi.
Lakukannya dengan bagus kali ini.
Mari bentuk diri kita dengan baik kali ini.
Ia pelik bagaimana rancangan Gang jatuh.
Ada sesuatu yang mencurigakan.
Ia calarkan maruah saya juga.
Saya rasa tertekan untuk faham Radio Romantik Ji Soo Ho juga.
Hei.
Kenapa awak begitu penakut?
Betapa menjengkelkan.
Kenapa...
Kita benar-benar akan berpecah?
Kita baru sahaja mula sebulan lalu.
Tiada apa-apa yang muktamad lagi. Tunggu sahaja.
Saya rasa teruk...
kerana ambil alih...
slot masa awak.
Maaf, Geu Rim.
Awak bekerja keras untuk jadi penulis utama.
Saya harap awak berjaya pujuk JH.
Tapi jika awak asyik tukar DJ...
dan ikut ke mana sahaja angin bertiup,
apa awak benar-benar boleh capai?
Hei.
Kenapa awak masih begitu sombong?
Awak langsung tidak boleh lindungi pasukan awak.
Awak tidak boleh lindungi pasukan awak dan buat ia dibubarkan.
Awak bercakap dengan siapa?
Saya tidak cakap apa-apa.
Awak yang tidak berhenti bercakap.
Kenapa awak cakap banyak?
Oh Tuhan.
Hubungi DJ itu.
(Tutup untuk hari ini)
Tidak mengapa.
Ini bukan kali pertama...
sebuah rancangan dibatalkan.
Benar, Encik Lee?
Tambahan pula, kita bukan tutup selama-lamanya.
Ia cuma sementara, jadi jika kita tunggu...
Apa maksud awak?
Saya perlukan penjelasan.
Itu, masalahnya adalah...
sesuatu berlaku pada rancangan kita.
Saya buat satu kesilapan,
jadi rancangan kita telah dihukum.
Silap apa yang awak buat?
Hukuman apa?
Kita sudah buat banyak perkara sehingga sekarang.
Jadi,
rancangan kita digantung.
Maaf, Soo Ho.
Apa yang saya buat hari ini adalah meminta maaf.
Jadi...
adakah kita takkan ke udara mulai esok?
Tapi, jika kita buka lembaran baru,
adakan mesyuarat perancangan,
dan buat satu rancangan yang hebat...
dan kemudian...
Apa yang berlaku?
Ada sesuatu berlaku pada pasukan kita?
Itu betul. "Pasukan kita."
Siapa peduli jika ada sesuatu berlaku pada pasukan kita?
Mari minum.
Itu betul.
Jangan berkecil hati.
Matahari akan terbit lagi esok.
Itu betul.
Minum.
Matahari akan terbit? Mengarut.
Ia sudah...
sebulan sejak saya jadi penulis utama.
Bagaimana...
saya boleh dipecat dalam masa sebulan?
Saya ingat saya mahu hentikan tangisan ini...
di depan stesen itu,
tapi saya tidak boleh.
Saya tidak boleh berhenti.
Awak sangat comel.
Hei, Geu Rim, bertahanlah.
Awak yang sepatutnya bertahan.
Mari pergi. Saya akan bawa awak pulang ke rumah.
Berhenti minum.
Awak pergi sendiri. Tolong.
Hei.
Oh Tuhan.
Ini.
Tae Ri.
Hei, Tae Ri.
Bangun.
Jangan jadi seperti itu.
Oh Tuhan.
Semasa saya...
"Orang baru awak",
saya tidak tahu apa-apa tentang radio,
jadi saya buat sahaja apa yang awak suruh saya buat.
Perkara sebenarnya ialah,
awak tidak pernah cakap apa-apa yang salah,
jadi saya tiada pilihan tapi setuju dengan awak.
Jadi?
Jadi,
saya buat semua yang awak cakap,
dan terima penyalahgunaan itu,
tapi,
saya mampu belajar cara untuk tulis skrip,
jadi saya sangat gembira.
Jika awak sudah selesai bercakap, mari pergi.
Soo Ho.
Apa?
Jangan jadi seperti ini.
Lihat.
Saya terpaksa ke tepikan maruah dan ego saya...
semasa saya kejar awak untuk dapatkan tandatangan awak,
jadi saya tiada maruah atau ego.
Itulah sebabnya saya tidak boleh proses tekanan.
Itu sejuk.
Oh Tuhan.
Selamat maju jaya.
- Hei. - Makan.
Tapi Soo Ho, terima kasih kepada awak,
saya dapat menjadi penulis utama.
Saya dapat buat sebuah rancangan dengan skrip saya,
jadi saya gembira.
Saya gembira.
Terima kasih.
Dia tidak boleh berhenti bercakap.
Kenapa awak tidak tulis seperti itu?
Awak comel.
"Comel"?
Dia comel.
Jangan merungut di depan dia hari ini.
Dia dalam kesukaran sejak dia tinggalkan radio itu.
Tapi awak tahu,
saya akan buat dia jadi penulis saya lagi.
Saya tidak tahan dia melawan cakap saya.
Dan saya tidak tahu apa yang akan jadi pada saya...
jika dia jadi lebih comel.
Maafkan saya. Encik Lee.
Soo Ho.
Saya juga akan kembalikan awak sebagai DJ saya.
Tidak guna.
Saya cakap jangan pegang dia.
Saya melakukannya sebab saya mahu. Jangan masuk campur.
Apa yang awak mahu buat, buat saya marah, itulah sebabnya.
Kenapa awak...
- Keluar. - Mari keluar.
Geu Rim lebih rapat dengan saya.
Apa yang awak mahu saya lakukan tentangnya?
Adakah saya ada cakap apa-apa?
Awak fikir awak dapat dia sebab radio itu.
Jangan buat saya ketawa.
Geu Rim mula suka radio itu...
sebab saya dan dia mendengarnya bersama-sama...
setiap hari di hospital 12 tahun yang lalu.
Geu Rim membesar dan melakukan rancangan dengan saya.
Saya sahaja yang melakukannya dengan dia.
Kenapa awak beritahu saya itu?
Jangan beritahu saya itu,
dan jangan beritahu dia.
Helo.
Berikan saya semuanya untuk hilangkan kemurungan,
mengelak mabuk, vitamin, semuanya.
Baiklah.
(Tae Ri)
Apa...
Saya tidak boleh memandu kereta saya kerana saya mabuk.
Benarkan saya pergi bersama awak.
Ini.
Bukankah awak cakap awak mabuk?
Awak tidur lena dalam kereta.
Saya tidur lena, dan sekarang, tidak mabuk, terima kasih pada awak.
Bagaimana pula dengan ibunya?
Ibu dia di rumah mak cik dia, sedang bercuti.
Awak perlu pergi sekarang.
Awak pssti ada panggilan untuk dibuat kerana awak dipecat.
Awak perlu pergi. Awak bintang terkenal yang sibuk.
Saya akan tidur di sini.
Apa?
Saya habiskan tenaga saya memandu,
jadi saya terlalu letih untuk memandu.
Turun ke bawah dan tidur.
Saya tidak boleh buat begitu dengan sebarangan lelaki di sini.
Terutamanya selepas ibunya minta tolong.
Minta tolong apa?
Dia minta tolong saya untuk menjaga anaknya.
Soo Ho.
Adakah awak rapat dengan ibu awak?
Kenapa saya perlu bercakap dengan awak tentangnya?
Awak benar.
Tapi saya mahu bercakap tentangnya...
kerana awak DJ saya.
Saya rasa kita tidak boleh buat rancangan untuk sementara waktu.
Saya perlu menjadualkan pertemuan dengan pasukan drama esok.
Bolehkah saya buat rancangan radio sebelum drama bermula?
Saya akan buat yang terbaik untuk membuat ia berlaku.
Kalau begitu,
Geu Rim takkan menangis.
Radiao adalah nyawa dia.
Kenapa awak berdua tidur di sini,
dan kenapa awak makan di sini bersama?
Saya rindukan hidangan sampingan ibu.
Tambahan pula, ia sunyi makan bersendirian.
(Encik Kim)
Jadi? Apa awak akan lakukan hari ini?
Ada banyak kerja perlu dibuat sejak saya kehilangan pekerjaan.
Seperti pergi kedai buku, baca buku komik,
dan makan makanan lazat.
Jadi bila saya selesai...
Awak sudah ditempah sepenuhnya sepanjang hari, hari ini.
Bukankah awak kata awak ada pertemuan selepas pertemuan itu?
Saya tidak mahu pergi.
Saya akan hubungi...
- Awak mahu ke mana? - Janji temu.
- Dengan siapa? - Dengan dia.
- Dengan Geu Rim? - Dengan saya?
- Ya. - Dalam hujan?
Ia mungkin berhenti sebentar lagi.
Patutkah kita relaks hari ini kerana kita menjadi penganggur?
Adakah awak perlu pergi?
Hei. Apa awak akan lakukan bersama Gang dalam hujan?
Jangan berubah terlalu banyak.
Saya tidak dapat biasakannya.
Awak tidur di rumah gadis yang awak suka...
dan memasuki pergaduhan pertama.
Soo Ho. Tapi tentang radio...
Saya dengar Soo Ho meninggalkan radio...
kerana CEO JH.
Saya tidak mahu Soo Ho tahu.
- Kenapa tidak mahu? - Saya ada satu rancangan...
untuk dia.
Kenapa dengan radio?
Tiada apa-apa.
Mari pergi.
Saya faham awak kecewa,
tapi melakukan rancangan bukan satu-satunya sumber tenaga kita.
Bersedia dan menunggu adalah penting juga.
Benar? Setuju?
Setuju.
Awak mengejutkan apabila awak memikirkan tentangnya.
Cubalah.
Saya? Saya tidak memerlukannya.
Saya tidak cakap saya akan beli untuk awak.
Awak fikir awak begitu terkenal atau sesuatu.
Kenapa awak tidak mencubanya?
Saya akan bayar untuk semua yang dia pakai.
- Tidak. Saya akan membayarnya. - Hanya casnya.
Hei.
Adakah awak tidak hormat saya kerana saya dipecat,
atau bersikap begitu kerana saya bukan bos awak?
Apa?
Saya terlepas hari lahir awak dua tahun lalu...
kerana saya berada di India, jadi saya mahu beli ini untuk awak.
Saya tidak dapat ucap tahniah pada awak kerana...
menjadi penulis utama, tapi awak dipecat.
Sebab itu saya mahu membelinya untuk awak.
Adakah itu menjengkelkan awak?
Bukan begitu.
Jadi berterima kasih pada saya dan menerimanya. Berhenti bercakap.
Tolong buag resitnya.
Apa pendapat awak, Soo Ho?
Begini...
berdasarkan pada cadangan ini, ia kelihatan serupa...
dengan Kim Mi Ra "Once Again".
Saya menonton beberapa kali dan tahu skripnya.
Selain daripda fakta yang ia difilemkan di luar negara,
jalan cerita, watak, struktur,
segala-galanya adalah sama.
Ia bukan seperti ia mesti difilemkan di luar negara sama sekali.
Jika awak hanya mempertimbangkan gambarnya,
kita perlu rancangan lain pada pendapat saya.
Saya harap awak dapat berbincang...
dan hantar pada saya cadangan lebih baik.
Sila, maafkan saya sebentar.
Tidak guna.
Apa yang awak buat dengan Gang bahawa awak tidak jawab?
Adakah awak ingat bercakap setiap hari apabila awak mula?
Awak kata awak mahu...
membuat rancangan di mana pendengar adalah bintang.
Ya, saya ingat.
Saya kata begitu tanpa henti.
Saya mahu benarkan awak buat apa sahaja yang awak mahu.
Maaf ia tidak berfungsi.
Bagaimanapun,
jangan biarkan awak kecewa.
Kita akan mulakan rancangan lain serta-merta.
Awak akan menjadi penulis saya.
Jadi jangan berehat, dan menulis.
"Jangan berhat" adalah bahagian penting.
Tapi Encik Lee.
Bagaimana awak menyukainya?
Bahkan hari ini, awak membuat masa seperti ini...
untuk menceriakan saya?
- Awak tahu apa? - Sudah tentu, saya tahu.
Awak memutuskan untuk menjadi baik...
dan membeli saya pakaian ini dan berbual dengan saya.
Juga, awak menemui saya sebagai seorang penulis...
dan mempercayai saya.
Terima kasih.
Saya minta maaf.
Saya bertindak balas keterlaluan pada waktu rawak.
Bila Soo Ho akan kembali...
Di manakah awak?
Kenapa saya tidak boleh hubungi awak?
Encik Lee dan saya...
Apa awak buat dengan dia?
Serius.
Awak di mana?
Saya di taman.
Apa yang awak buat di taman?
Kenapa dengan awak ini? Kami cuma berbual, itu sahaja.
- Saya pergi dahulu... - Jangan letak.
Sudah tiba masa untuk mesyuarat.
Saya akan hubungi semula.
Pulang dahulu.
Saya akan buat apa saya mahu.
Apa? Serius.
Mari pergi.
Awak tahu seni?
Tema hasil seni ini adalah garisan.
Bukan garisan yang pelukis lihat,
tapi garisan yang kita lihat...
apabila kita melihatnya.
Awak menghafalnya.
Sudah tentu.
Jika awak beri saya masa sehari,
saya boleh hafal skrip untuk seluruh episod.
Kenapa awak selalu datang jumpa saya?
Awak sahaja satu-satunya...
saya boleh bergantung.
Saya juga jumpa sesuatu yang menarik.
Joon Woo.
Awak tahu apa yang saya dengar pada hari lahir saya ke sembilan?
"Awak bukan anak saya."
Awak tahu apa yang berlaku selepas itu?
Tidak.
Apa yang berlaku?
"Jadi, jangan buat sesuatu yang bahayakan saya."
Tapi...
apa yang perlu saya buat...
supaya tidak bahayakan dia?
Bukankah itu menakjubkan?
Saya mahu awak dengar dahulu...
sebelum beri Soo Ho dengar.
Dia di mana?
Soo Ho.
Kami menanti untuk bekerjasama dengan awak.
Saya mahu...
pastikan drama kita berjaya.
Jika kita boleh bertolak ansur dengan jadual radio saya,
kita boleh teruskan dengan syarat rundingan seterunya.
Itu Ji Soo Ho.
Ya, benar.
Itu Soo Ho.
Sekarang dia sudah tinggalkan radio,
Saya nampak Ji Soo Ho tetap Ji Soo Ho.
Dan walaupun awak meninggalkan stesen radio,
Lee Seung Soo tetap Lee Seung Soo.
Jangan bergaduh hari ini, okey?
Hakikat saya berada di sini dengan awak sekarang...
buat saya bosan.
Hei.
Apa? Awak mahu hidupkan semula hari janji temu kita,
jadi awak mahu makan stik di sini...
setiap kali ulang tahun penceraian kita?
Tiada apa saya mahu katakan.
Sebab itu saya belanja.
Awak miskin, jadi saya selalu belanja.
Awak mula lagi. Awak paling teruk.
Awak dan "Saya belanja."
Apa pun,
Soo Ho seorang DJ yang bagus.
Merugikan.
Awak bekerja keras...
untuk membatalkan program itu.
Awak sangat palsu, buat saya bosan.
Awak mahu bergaduh?
Walaupun awak akan hantar saya pulang,
saya akan naik bas, jadi...
Siapa kata saya mahu hantar awak?
Penyakit awak sangat serius.
Awak fikir saya akan tunggu sehingga bas awak sampai?
Masa saya juga berharga.
Mari bawa haluan.
Jumpa lagi.
Dia sangat pelik.
Setiap kali kita mengeluh,
sedikit kegembiraan menghilang.
Cik Song.
Ia berbeza dari skrip awak.
"Hanya kerana awak tidak menangis..."
"tidak bermaksud awak tidak sedih."
"Seperti senyuman..."
"tidak bermaksud..."
"awak gembira."
Kawan...
saya...
beritahu saya ini pada suatu hari.
"Boleh awak..."
"beritahu saya jalan mana perlu di ambil?"
Saya hafal semuanya...
dalam skrip tulisan tangan awak.
(Puan Ibu)
Ibu.
Adakah awak berehat dengan baik di rumah mak cik?
Awak tidak rindukan anak awak?
Sudah tentu, saya rindu.
Sebenarnya,
matahari mengekori saya melalui tingkap.
Ia mengingat saya kepada awak.
Ingat saya beritahu jika saya jadi penulis skrip utama,
saya akan tulis sekarang adalah masanya...
langit biru bertukar menjadi merah?
Ya, benar.
Tapi saya tidak dapat menulis lagi buat sementara waktu.
Jika saya tahu,
saya akan menulisnya lebih awal.
Saya menyimpannya dan terlepas.
Adakah anak saya...
- menangis? - Kenapa saya mahu menangis?
Saya bertahan di sini seperti gadis yang kuat.
Adakah awak baik dengan si tidak guna?
Apa?
Dahulu juga awak buat begitu.
Awak ada janji temu rahsia...
dengan dia di hospital sekali lagi.
Bagaimana?
Sebenarnya,
saya tidak pasti.
Dia cakap dia sukakan saya, tapi...
Bagaimana dengan awak?
Saya juga sukakan dia, tapi...
ia juga...
menakutkan.
Seperti yang awak tahu...
dia bukan artis terkenal biasa.
Ya, saya tahu awak risau.
Tapi...
saya sudah beritahu awak...
yang saya mengekori ayah awak, bukan?
- Ya. - Jangan terlalu memikirkannya.
Ikut hati awak, okey?
- Baiklah. - Baiklah?
(Mulai sekarang luangkan banyak masa untuk saya.)
Mulai sekarang, berikan masa awak...
pada saya.
Pakai ini bila kita berjumpa.
Maafkan saya kerana menyadung awak.
Awak demam disebabkan...
lakukan babak melompat dalam air disebabkan saya.
Maafkan saya.
Maafkan saya kerana buat awak memandu bawa saya, tapi...
teruskan bawa saya...
supaya saya boleh jumpa awak setiap masa.
Soo Ho.
Kenapa awak sangat penyayang?
(Soo Ho)
Saya sedar yang dia perlu buang telefon dia.
Helo?
Saya mahu awak datang ke sini.
Di manakah itu?
Di hotel.
Adakah awak sudah hilang akal?
Bagaimana saya boleh ke sana?
Syarat keempat dari kontrak Geu Rim.
"Song Geu Rim tidak boleh menolak permintaan Ji Soo Ho."
Atau, saya boleh gunakan hajat kedua saya.
Adakah ini kunci bilik yang...
lampunya perlu ditukarkan?
Saya cuma akan singgah dan pulang, ya?
Mari pergi. Saya akan gantikannya.
Saya yang menggunakan hajat.
Awak tidak boleh tentukan peraturan.
Kalau begitu, saya takkan pergi.
Peliknya.
Kenapa awak panggil saya ke hotel?
Ke mana kita perlu pergi? Perlukah pulang ke rumah?
Saya sudah kata yang wartawan akan berkerumun di sana.
Atau, kita pergi ke rumah awak?
Dengan adanya si hilang akal yang selalu ada di sana?
Bukan, itu tidak boleh.
Apa?
Bukankah itu Geu Rim?
Kenapa dia ada di sini?
Berada di sini mengingatkan saya pada hari itu.
Saya tahu.
Saya masih ingat lagi yang awak perlu menjaga...
Mi Nu Tidak Guna.
Nampaknya kita berdua mahu tanya banyak soalan.
Perlukah kita tanya satu soalan setiap seorang?
Awak pernah nampak ini, bukan?
Saya akan berterus terang.
Kenapa awak hantarkan poskad ini?
Hantar poskad?
Saya juga terima poskad begini.
Saya tidak tahu ia dari peminat hilang akal atau pembenci.
Yang terkini ditambahkan maklumat tambahan.
"Orang yang Ji Soo Ho bunuh adalah Woo Ji Woo."
Giliran saya pula.
Apa makna Soo Ho dalam diri awak?
Ianya rumit.
Soalannya mudah sahaja,
tapi jawapan dalam hati saya sangat rumit.
Tidak bolehkah awak buang telefon awak?
- Awak yang minta saya beli. - Saya ubah fikiran.
Buang telefon awak.
Awak selalu hubungi saya sehingga bateri tidak tahan lama.
Bunyi teks buat saya rasa paranoid.
Apa yang awak lakukan dengan Gang?
Kami peri ke taman...
Apa?
Adakah awak cemburu atau sesuatu?
Kenapa pula saya mahu cemburu?
Jadi?
Selepas itu, apa yang awak lakukan?
Kami cuma berbual di taman.
Selepas itu, saya naik bas...
dan hubungi ibu saya bercakap tentang awak.
Sebentar.
Apa yang ibu awak katakan tentang saya?
"Ibu, Soo Ho seorang bintang terkenal..."
"sehingga saya tidak tahu apa yang perlu dilakukan."
Saya ke stesen dan kemas barang.
Dan,
saya melihat hadiah-hadiah...
yang awak letakkan dalam kereta.
Pasti ia mengambil masa yang lama.
Saya menjadi biadab dan katakan...
yang ia terlalu membebankan,
tapi sebenarnya ia langsung tidak membebankan.
Saya sebenarnya rasa terharu.
Kenapa Geu Rim datang ke sini?
Pasti dia datang ke sini bersama teman lelakinya.
Saya tidak dapat datang ke sini bersama suami.
Sebentar.
Naluri pengarah saya mengatakan...
ada sesuatu yang berlaku.
Benar, bukan?
Berapa lama...
awak mahu berada di sini?
Bila awak mahu pulang ke rumah?
Kenapa? Awak mahu berada di sini bersama saya?
Adakah kita perlu bermain kad atau sesuatu?
Tidak.
- Bagaimana dengan menonton TV? - Tidak.
Kalau begitu,
Apa yang awak mahu lakukan?
Perlukah saya pulang?
Saya benar-benar pulang.
Tunggu. Sebentar.
Jangan pergi.
Awak...
"Song Geu Rim tidak boleh menolak permintaan Ji Soo Ho."
Adakah awak sudah lupa?
Saya terkelu.
Awak tidak faham keadaan?
Saya telah dipecat.
Awak menggunakan kontrak pada saya?
Kita sedang bercakap tentang ini,
adakah kontrak Geu Rim masuk akal?
Di manakah ia?
- Kenapa? - Di manakah ia?
Awak membawanya bersama?
(Ji Soo Ho, Song Geu Rim)
Maksud saya,
"Song Geu Rim tidak boleh menolak permintaan Ji Soo Ho."
Apa ini?
Inilah apa yang saya mahu.
Saya lakukannya kerana mahu bersama awak.
Adakah ini...
buat hidup awak sukar?
Tidak, tapi...
Bagi saya, saya fikir...
ini menghubungkan saya pada awak,
jadi saya sangat gembira.
Tapi...
saya tidak perlukannya lagi.
Gembira?
Adakah awak...
akan bersama saya hari ini?
♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
(Radio Romantik)
Saya tidak tahu bagaimana mahu lindungi apa yang saya suka.
Penulis harus menulis, bukannya mengikuti DJ.
Saya sukakan Soo Ho.
Lee Gang sedang membantah tentang JH.
Dia minta bubarkan pasukan disebabkan jadual awak.
Awak hilang kerja di radio disebabkan saya.
- Awak rasa bagaimana perasaan saya? - Mari berbincang.
Jika awak pergi...
Apa yang awak boleh buat tanpa saya?
Kami akan teruskan tanpa awak.